ISK: wirtualizacja hybrydowa, dodany fragment

This commit is contained in:
Jan Potocki
2019-01-29 17:24:55 +01:00
parent e2e81c52c0
commit 057be405ac
+2
View File
@@ -16,6 +16,8 @@ Wyróżniane są dwa rodzaje hipernadzorców:
W celu zwiększenia wydajności zwirtualizowanych systemów zostały opracowane technologie __sprzętowego wspomagania wirtualizacji__ (w przypadku architektury x86: Intel VT-x, AMD-V). Pozwalają one hipernadzorcy obsługiwać sprzętowo część żądań systemu gościa zamiast ich przetwarzania programowego, co zmniejsza obciążenie maszyny gospodarza (i jest istotne przede wszystkim przy pełnej wirtualizacji). W celu zwiększenia wydajności zwirtualizowanych systemów zostały opracowane technologie __sprzętowego wspomagania wirtualizacji__ (w przypadku architektury x86: Intel VT-x, AMD-V). Pozwalają one hipernadzorcy obsługiwać sprzętowo część żądań systemu gościa zamiast ich przetwarzania programowego, co zmniejsza obciążenie maszyny gospodarza (i jest istotne przede wszystkim przy pełnej wirtualizacji).
Dodatkowo, współcześnie wiele hipernadzorców typu 2 obsługuje parawirtualizację części zasobów maszyny wirtualnej (np. urządzeń wejścia/wyjścia) przy pomocy sterowników instalowanych na systemie gościa określa się to jako __wirtualizację hybrydową__, jest ona wykorzystywana między innymi przez VirtualBox i KVM. Wraz ze sprzętowym wspomaganiem wirtualizacji, wirtualizacja hybrydowa pozwala osiągać hipernadzorcom typu 2 wydajność zbliżoną do parawirtualizacji (szczególnie: KVM i wirtualizacja Linuksów).
__Wirtualizacja na poziomie systemu operacyjnego (konteneryzacja)__ __Wirtualizacja na poziomie systemu operacyjnego (konteneryzacja)__
Konteneryzacja polega na uruchamianiu w obrębie jednego systemu operacyjnego różnych aplikacji w wydzielonych, izolowanych przestrzeniach użytkownika (nazywanych kontenerami). Każdy kontener posiada swój system plików (zawierający wszystkie zależności potrzebne do uruchomienia aplikacji), współdzieli natomiast z systemem gospodarza jądro systemu operacyjnego. Dzięki temu możliwe jest zapewnienie różnym programom oddzielnych środowisk roboczych bez konieczności wirtualizacji systemu operacyjnego i związanych z tym spadków wydajności. Przykłady: Docker (Linux, obecnie najpowszechniejszy mechanizm konteneryzacji), wbudowane mechanizmy Linuksa (LXC), Solarisa (zones), FreeBSD (jails). Konteneryzacja polega na uruchamianiu w obrębie jednego systemu operacyjnego różnych aplikacji w wydzielonych, izolowanych przestrzeniach użytkownika (nazywanych kontenerami). Każdy kontener posiada swój system plików (zawierający wszystkie zależności potrzebne do uruchomienia aplikacji), współdzieli natomiast z systemem gospodarza jądro systemu operacyjnego. Dzięki temu możliwe jest zapewnienie różnym programom oddzielnych środowisk roboczych bez konieczności wirtualizacji systemu operacyjnego i związanych z tym spadków wydajności. Przykłady: Docker (Linux, obecnie najpowszechniejszy mechanizm konteneryzacji), wbudowane mechanizmy Linuksa (LXC), Solarisa (zones), FreeBSD (jails).